Ktoś musi to napisać!

Sprzęt to tylko jedna z potrzebnych rzeczy, by uruchomić aplikację. Drugą z nich jest język, w którym zostanie ona napisana. Mimo, że dziś wiele jest języków programowania różnego poziomu (choćby ASSEMBLER będący językiem najniższego poziomu, komunikującym się bezpośrednio z procesorem bez wcześniejszej kompilacji), to tylko niewielka grupa zyskała na tyle przychylności i popularności, że warto znać choćby podstawy. Jednym z tej grupy jest z pewnością C++. Jest to język przeznaczenia ogólnego (czyli można w nim pisać wszystko – gry, programy do liczenia czy edytory tekstu). Charakteryzuje się świetną wydajnością skompilowanego kodu i możliwością operacji międzypoziomowych, czyli korzystania np. z poziomu zerowego i komunikowania się bezpośrednio ze sprzętem. Został on stworzony przez Bjarne Stroustrupa jako rozszerzenie starego C. Twórcy brakowało obsługi abstrakcji danych i tarczy kontroli typów, więc wyszedł z własnym rozwiązaniem. Od początku kładł nacisk na zgodność między tymi dwiema językami, traktując C jako ważnego i nadal aktywnego przodka, więc powstałe różnice nie są znaczące. Język ten nie jest niczyją własnością, a ilość specjalistów od niego dziś szacuje się na trzy miliony. Chociaż język ewoluuje, jego „trzon” pozostaje taki sam, a sama składnia i zapis logiczny jest wzorem do naśladowania. Korzystają z niej choćby PHP – język stosowany w Internecie, do tworzenia olbrzymich aplikacji internetowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.